Dr. Gunther von Bergweinstrom goes English.

Dear friends, family and other readers all around the world.

This blog has now changed from Icelandic to English in order for me to reach to a wider audience, especially those who have not yet learnt the amazing Icelandic language :-).

To start with, an introduction might be appropriate.  I am a medical student from Iceland and am situated at this moment in Guatemala, doing an elective in general surgery, at Roosevelt Hospital in Guatemala City, the country's capital.  I have been several times abroad, and hitherto trained in hospitals in Iceland, Germany, The Netherlands, Spain and am now starting here in Guatemala.  The current internship/elective is part of a 3 month elective period, half of which will be spent here and the other half in Peru.

I will be using this blog as a future reference for myself, as a record of my foreign outings within medicine, but also to keep track and let non-Icelandic speaking friends know where and what I'm doing, as time does unfortunately not allow e-mails to all those I would like to write.  Most likely I will also be comparing different health-care systems between the countries I know, as well as writing about special cases or just how medical care in general differs to that in Europe.

I already had an introduction at the hospital on the day before Christmas and was received very warmly in the (ever so nicely decorated) department, where I'll be spending my elective.  I knew that I'd be entering a totally different medical world, compared to Europe, but I did not realize how much or in what way the difference would be.  This will become increasingly clear, as I will officially start on the 2nd of January 2014.

Jóladagur

Jóladagur er að kveldi kominn, ég er nokkurn veginn búinn að pakka fyrir ferðalag morgundagsins, og enn er nóg eftir af svínalæri gærkvöldsins; skv. ömmunni, þá verður það borðað alla vikuna...

En ég þarf ekki að áhyggjur af því að fá of mikið svínakjöt, því á morgun er ferðinni heitið til kærustu gestgjafa míns, sem býr í Huehuetenango, 279km héðan, sem þýðir 5klst rútuferð.  Þar verðum við fram yfir áramót, en verð að vera mættur stundvíslega á Roosevelt spítalann kl. 7:30 þann 2. jan n.k.

Dagurinn í dag var rólegur, enda allir frekar "þreyttir" eftir gærkvöldið.  Morgunmatur, sem samanstóð af afgöngum gærkvöldsins, var því snæddur um 11, með ömmunni, afanum, frænkunni, en frændinn sem drakk hvað mest í gærkvöldi, og var fyrstur í rúmið, var rokinn á skrifstofuna, og borðaði því ekki "morgunmat" fyrr en kl. 15.  Klukkustund síðar var síðan "hádegismatur", með sömu uppröðun og morgunmaturinn.  Sem betur fer var enginn formlegur kvöldmatur, því eina hreyfingin í dag var göngutúr um hverfið með hundinum Cheeky og eigendum hans.  Það verður áhugavert að sjá hvað bíður mín í Huehuetenango, bæði að borða og allt annað.

Jólahaldið hér er a.m.k. nokkurn veginn á enda, en á hádegi í og aftur kl. 18 óskuðu allir hvort öðru gleðilegra jóla um leið og flugeldar fóru á loft úti.  Á morgun halda flestir aftur til vinnu, á meðan ég og Gabriel höldum á vit ævintýranna.

Og talandi um ævintýri, þá var heimsóknin á spítalann á Þorláksmessu sú áhugaverðasta, en það var eins og að stíga inn í senu í bíómynd, sem sviðsett er á spítala í lok seinni heimsstyrjaldarinnar í Bandaríkjunum, því útlitið var slíkt innandyra (enda sennilega byggður um það leiti m.v. nafnið "Roosevelt").  Ég átti von á þetta yrði slæmt, en þó ekki alveg svona gamaldags og skítugt.  Hverju sem því líður, þá á þetta eftir að vera afar áhugaverð, en jafnframt öðruvísi og lærdómsrík spítaladvöl.

Öðruvísi Aðfangadagskvöld

Í kvöld sat ég ásamt fjölskyldunni og beið eftir að fólk mætti.  Allir voru seinir, sumir meira en aðrir.  Því var sett á borð nasl og snakk, skenkt víni í glös, og beðið eftir að allir mættu.  Á meðan var drukkið og naslað, hlustað á tónlist níunda og tíunda áratugsins í sjónvarps-/hljóðkerfinu, sem var búið að koma upp (engin jólalög), sem breyttist í latínó slagara, ballöður og epískt popp eftir því sem leið á.  Karlarnir drukku aðallega viskí á klaka, a.m.k. tvöfaldur í hvert glas, mikið af klaka og fyllt upp í með sódavatni.  Krakkarnir fengu kók á meðan dömurnar fengu vín.  Eins og gefur að skilja, leið ekki á löngu þar til helmingur samkomunnar var oðrinnokkuð ölvuð, en þá var komið að matnum, hver samanstóð aðallega af sérlega góðu svínalæri, alls konar meðlæti og víni eftir þörfum; en þörfum virtist mikil hjá karlmönnunum á svæðinu.  Þegar allir höfðu borðað, stóðu allt í einu flestir upp, krakkarnir hurfu inn í stofu að spila, einhverjir inn í eldhús að spjalla, karlarnir út í horn að reykja eða eitthvert annað á meðan ég sat eftir og spjallaði við gestgjafa minn.  Stutt var í miðnætti þegar fyrstu gestirnir þurftu að fara í annað boð, en á slaginu miðnætti byrjuðu allir að óska hvort öðru gleðileg jól, um leið og flugeldar fóru á loft um alla borg og allt í kring.  Skyndilega var himininn og umhverfið orðið reyk- og hljóðmettað, líkt og á nýársnótt á Íslandi.  Þetta varði í gott korter, áður en þeir sem enn voru með sjálfum sér, eða höfðu pláss, fóru að fá sér eftirrétt.  Engir pakkar voru opnaðir, nema þeir sem ég afhenti gestgjöfum mínum, auk ömmunni og afanum, en afinn var orðinn það drukkinn, að hann vissi svosum ekkert um gjöfina.  Amman, þrátt fyrir bága heilsu, þakkaði þó fyrir sig.  Eftir flugeldana tíndist fólk fljótt í burtu, og var tekist til við að ganga frá, þeir sem eftir voru.  Enn var heilt svínalæri og gífurlegt meðlæti eftir, sem verður víst borðað næstu daga (og byrjað verður aftur í fyrramálið að klára afganga...).
Þetta var því hin áhugaverðasta kvöldstund, hér á Aðfangadagskvöld í Guatemala-borg.  Heldur meira áfengi en á Íslandi, álíka mikill matur, mikil tónlist og m.a.s. Karíókí, þegar fólk var búið að drekka í sig kjarkinn, og engin jólalög þrátt fyrir árstímann.  Það verður áhugavert að sjá hve marga daga afgangarnir endast.

Það er aðfangadagskvöld, ég er staddur í Ciudad de Guatemala, úti heyrist sírenuvæl, hundar gelta og á neðri hæðinni er verið að blast-a eitís hittara (ásamt myndböndum) í einhverskonar vídeó-hljóðkerfi.  Ansi ólíkt því sem maður á að venjast á Íslandi, en afar áhugavert engu að síður.

Því datt mér í hug að starta þessu bloggi, sem ég stofnaði fyrir hina miklu reisu sumarið 2009 fram á sumarið 2010, þar sem mér tókst ekki að blogga, en mun eflaust rifja upp ýmislegt úr því og skiptanemadvölum mínum hingað og þangað um leið og ég rek núverandi ferðalag mitt um hina latnesku Ameríku.

Klukkan er rúmlega 18 hérna og fyrir 2 klst voru enn verslanir opnar og fólk á fullu að kaupa, redda, og jafnvel borða McDonalds og steikta kjúklingavængi., sem er einmitt það sem ég fékk í hádegismat í dag.
Í kvöld verða svo 2 risastór svínalæri borðuð. sem hefur tekið 2 daga að elda (með undirbúningi).  Það er því eins gott að skella sér í sturtu og klæða sig í betri fötum, því það verða 20 manns hér á eftir og 1 Íslendingur að snæða, drekka og sennilega syngja og skemmta sér langt fram á nótt eins og þetta lítur út þessa stundina.

Gleðileg jól frá Gvatemalaborg!  Feliz Navidad desde la Ciudad de Guatemala!